Zamglony w zimie i parny w lecie Mediolan (Milano), w latach 50. XX w. kolo napedowe wloskiego „cudu gospodarczego”, rozni sie od typowych wloskich miast. Uwazany za europejski odpowiednik Nowego Jorku, charakterem bardziej przypomina on Londyn niz Palermo.

Turysta nie znajdzie w nim ani niszczejacych palacow, ani brukowanych placow, ani atmosfery la dolce vita. W Mediolanie zyje sie szybko, a codziennoscia jego eleganckich mieszkancow rzadzi wysoki poziom konsumpcji i dyscyplina pracy.

Wiekszosc przybyszow zmierza prosto nad morze, omijajac Mediolan, zwlaszcza w sierpniu, kiedy miasto jest duszne i szczegolnie meczace. O kazdej innej porze warto zwiedzic to historyczne miejsce, z mnostwem muzeow i zabytkow, ktorych wystarczy na co najmniej tydzien, jak np. Accademia Brera, katedra i kosciol Santa Maria delle Grazie, a takze parkow i kawiarni, pozwalajacych na chwile wytchnienia po drodze. Dobrze tez zwrocic uwage na wspolczesne oblicze miasta - stolicy wloskiego przemyslu odziezowego i wzornictwa.

Miasto wkroczylo na arene dziejow w IV w. wraz z edyktem mediolanskim - wowczas cesarz Konstantyn po raz pierwszy zagwarantowal chrzescijanom w calym cesarstwie rzymskim wolnosc wyznania. Pod wodza charyzmatycznego biskupa Ambrozego (pozniejszy swiety) Mediolan szybko stal sie jednym z wazniejszych osrodkow chrzescijanstwa. Wiekszosc obecnych kosciolow stoi na miejscach swiatyn wzniesionych w IV w. - w niektorych zachowaly sie nawet fragmenty pierwotnych budowli.

Sredniowieczny Mediolan zyskal na znaczeniu pod wladza bezwzglednego rodu Viscontich. Ufundowal on bogato zdobiona poznogotycka katedre, ktora do dzis jest najbardziej okazala budowla w miescie. Czlonkowie tej rodziny wzniesli takze silnie ufortyfikowany Castello (zamek), ktory za panowania ich nastepcow, Sforzow, zostal rozbudowany, stajac sie jednym z najbardziej luksusowych dworow renesansu.

Odrodzenie bylo w ogole okresem duzych inwestycji. Aktywnoscia wykazal sie szczegolnie ostatni ze Sforzow, Lodovico. Ksiaze zatrudnil architekta Bramantego, majacego upiekszyc koscioly w miescie, i Leonarda da Vinci. Mistrz namalowal slynna Ostatnia Wieczerze i zaprojektowal machiny wojenne, ktore mialy byc uzyte w wojnach z obcymi mocarstwami oraz wrogimi panstewkami wloskimi. Machiny Leonarda nie zdolaly jednak zapobiec zdobyciu Mediolanu przez Francuzow w 1499 r., co zapoczatkowalo prawie cztery stulecia obcej dominacji. Pozniej kontrole nad miastem przejeli austriaccy Habsburgowie, ktorych dzielem jest Teatro della Scala i galeria Brera. Ta ostatnia, w czasie krotkich rzadow Napoleona w miescie, zapelnila sie obrazami zrabowanymi z wloskich kosciolow i zbiorow prywatnych.

Wlasnie w Mediolanie, po 4 stycznia 1797 r., kiedy Napoleon zatwierdzil projekt tworzenia legionow polskich w Republice Lombardzkiej, podpisano umowe pomiedzy Henrykiem Dabrowskim a Administracja Generalna Lombardii. Powstal wowczas punkt rekrutacyjny legionistow, a w maju tego samego roku oddzialy liczyly juz 7 tys. zolnierzy. Dokumenty i pamiatki dotyczace tych wydarzen zgromadzono w Archivio di Stato (Via Sanato 10). Biblioteca Trivulziana (w Castello Sforzesco), Biblioteca Ambrosiana (Piazza Pio XI 2) oraz Biblioteca Brera (Via Brera 28) przechowuja liczne polskie druki, rekopisy i materialy odnoszace sie do historii Polski i Polakow.

Plan Mediolanu przypomina pajecza siec, poniewaz ulice rozchodza sie promieniscie z glownej Piazza Duomo. Wiekszosc miasta obejmuja trzy koncentryczne obwodnice, a przedmiescia i tereny przemyslowe rozbudowuja sie stale w kierunku czwartej - laczacej system komunikacji miejskiej z systemem autostrad - obwodnicy Tangenzianale. Centrum jest jednak dosyc zwarte i wiekszosc obiektow interesujacych turystow skupia w obrebie pierwszych dwoch obwodnic, poprowadzonych wzdluz historycznych granic miasta z roznych epok.

Zabytkowy Mediolan otacza Cerchia dei Navigli, obwodnica biegnaca linia sredniowiecznych murow miejskich. Piazza del Duomo - to glowny punkt orientacyjny w centrum. W poblizu skupia sie wiekszosc zabytkow, a takze najwytworniejsze sklepy i kawiarnie. W przerwach w zwiedzaniu galerii, muzeow, katedry i kosciolow warto przyjrzec sie wystawom w sklepach modnych projektantow w tzw. Quadrilatero d’Oro lub wysaczyc drogiego drinka w bardzo eleganckim towarzystwie w jednej z kawiarni w Galleria Vittorio Emanuele lub w okolicy galerii Pinoteca di Brera.

Turyste przyjezdzajacego do Mediolanu pociagiem przytlacza widok masywnej bialej bryly centralnego dworca, zbudowanego z rozkazu Mussoliniego. Glowne biuro informacji turystycznej miesci sie w jednej z dwoch czesci pretensjonalnego Arengario, z ktorego duce wyglaszal mowy do tlumow zgromadzonych na Piazza Duomo. Prawie wszystkie pociagi miedzynarodowe i krajowe przyjezdzaja na Stazione Centrale (Dworzec Centralny przy Piazza Duca d’Aosta), na polnocny wschod od centrum miasta. Pozostale dworce, Garibaldi, Lambrate, Porta Genova i Nord obsluguja miejscowosci w rejonie.

Autobusy linii miedzynarodowych i dalekobieznych odjezdzaja sprzed Castello Sforzesco na Piazza Castello. Zmotoryzowani powinni wiedziec, ze miasto okala wielopasmowa obwodnica.

W Mediolanie sa dwa lotniska, obslugujace loty krajowe i miedzynarodowe. Na glowne - Malpensa, 50 km na polnocny zachod od miasta, kursuja bezposrednie autobusy ze Stazione Centrale oraz pociag linii FNME, Malpensa Express z Milano Nord Na drugie lotnisko, Linate, 7 km na wschod od centrum, kursuja specjalne autobusy z terminalu na Piazza Lugi di Savoia we wschodniej czesci Stazione. Trzecie lotnisko, Bergamo Orio al Serio, choc przypisywane Mediolanowi, oddalone jest 45 km na polnocny wschod od miasta.

Druga obwodnica, Viali, obejmuje zasiegiem dwa duze parki - Parco Sempione i Giardini Pubblici - Castello Sforzesco oraz kosciol Santa Maria delle Grazie (z najslynniejszym obrazem w Mediolanie - Ostatnia Wieczerza Leonarda), a na poludniu dochodzi do brzegow kanalu Navigli, sladem murow obronnych zbudowanych w czasie hiszpanskiej okupacji miasta. Przy Via S. Paolo 18, na polnoc od Parco Sempione, miescil sie przed II wojna swiatowa konsulat generalny Polski. W Mediolanie jest pare ulic o swojsko brzmiacych nazwach - Via Polonia, Via Varsavia, Viale Pietro e Maria Curie, Viale Adamo Mickiewicz.

Sposrod dwoch glownych mediolanskich biur informacji turystycznej jedno miesci sie na gornym poziomie Stazione Centrale miedzy sklepami jubilerskimi, a drugie, wieksze biuro, na rogu Piazza Duomo i Via Marconi 1. Punkty informacji turystycznej sa rowniez na lotniskach.

Poniewaz ulice zazwyczaj sa zatloczone i zanieczyszczone spalinami, predzej czy pozniej trzeba bedzie skorzystac z sieci komunikacji miejskiej, ktora laczy linie tramwajowe, autobusowe i trasy metra. Najlatwiej mozna zorientowac sie w systemie metra, ktore jest tez najszybsze i najbardziej przydatne. Obecnie sklada sie z czterech linii - czerwonej m 1, zielonej m 2, zoltej m 3 oraz niebieskiej passante ferroviario, laczacej cztery glowne punkty miasta: Stazione Centrale, Piazza Duomo, Cadorna i Loreto. System polaczen metra jest dosc skomplikowany, ale sprawdza sie przy zwiedzaniu.

Bilet, wazny 75 minut (1 €), mozna wykorzystac na pojedynczy przejazd metrem i nieograniczona liczbe przejazdow autobusem i tramwajem. Bardziej oplacalne i mniej klopotliwe bedzie kupienie na stacji Centrale lub Duomo biletu waznego 24 godziny (3 €) lub 48 godzin (5,50 €).

W samym miescie lepiej nie uzywac samochodu - na ulicach jest tak tloczno, ze znalezienie miejsca do parkowania jest prawie niemozliwe.

Aby dodac komentarz zaloguj sie. Jesli nie masz konta, zalóz je sobie. Tylko zarejestrowani uzytkownicy moga pisac komentarze.