Samice niedzwiedzia polarnego z Parku Narodowego Wapusk w prowincji Manitoba wynurzaja sie na wiosne ze snieznych gawr w towarzystwie przychowku - trzymiesiecznych niedzwiadkow, gotowych zmierzyc sie ze swiatem. Niedzwiedzica od osmiu miesiecy poscila, oseski jednak - nie zwazajac na to, ze matka goni resztkami sil - domagaja sie pelnej racji pokarmu. Naj-zarloczniejsze z trojki mlodych uwiesilo sie sutka i kosztem rodzenstwa zyskuje dodatkowy posilek (u dolu); najslabsze (na zdjeciu z zaslonietym lebkiem) - niejeden raz musialo ustapic silniejszemu rodzenstwu. Samice opiekuja sie potomstwem troskliwie, lecz nie wtracaja sie do rywalizacji mlodych o pokarm. Fotografuje niedzwiedzie polarne od 11 lat, ale tylko raz bytem swiadkiem przetrwania najslabszego z trojaczkow do jesieni. Bliznietom tez nielekko. Miot liczy najczesciej wlasnie dwoje. Ta dwojka niedzwiadkow -jak sie wydaje - plawi sie jednak w luksusach (z lewej). Opijaja sie tlustym mlekiem. Nawet z daleka slysze, jak mlaszczaze smakiem, a przez teleobiektyw widze oblepione mlekiem pyszczki, wynurzajace sie spod matczynego futra.

Berlina nie mozna porownac z zadnym innym miastem, ani w Niemczech, ani na swiecie. Przez ponad sto lat jego klimat polityczny byl scisle zwiazany z tym, co dzialo sie w pozostalej czesci Europy.